वेदनांना साहुनी वैराण होते

वेदनांना साहुनी वैराण होते
एवढी कविता कशी हैराण होते ?

भासते आहे अजुन कळ काळजाला
लोचनांचे दोन तिरपे बाण होते

आजही पडतो मनाला प्रश्न राणी
गुंतले दगडात का हे प्राण होते ?

ये बरा आलास मरणा शेवटी तू
केवढे माझ्या जिवाला ताण होते

एवढा दुःखास मीही प्रीय झालो,
मांडले त्याने नशीबी ठाण होते

4-09-15

- श्रीकांत चवरे
   नाशिक